Στην Λαογραφική Συλλογή παρουσιάζονται αντικείμενα παραδοσιακής χειροτεχνίας, υφαντά και εργαλεία της υφαντικής τέχνης, κεντήματα, όπως η Ρεθεμνιώτικη βελονιά, δαντέλες, κεραμικά, καλάθια, είδη μεταλλοτεχνίας και εργαλεία αγροτικών παραδοσιακών καλλιεργειών. Επίσης η παραγωγή του μεταξιού, η μελισσοκομία και η παρασκευή του παραδοσιακού Ρεθεμνιώτικου ψωμιού.
Σηροτροφία – Παραγωγή μεταξιού
Στην Κρήτη την εποχή της Βενετοκρατίας (1204-1669) καλλιεργούσαν το μετάξι. Η λευκή και μαύρη μουριά, που τα φύλλα τους είναι η βασική και μοναδική τροφή του μεταξοσκώληκα, φυτευόταν κυρίως στην περιοχή του Ρεθύμνου.
Η μεταξοκαλλιέργεια και η επεξεργασία των κουκουλιών αναπτύχτηκαν πολύ και το Ρέθυμνο έγινε κέντρο κατασκευής νημάτων και μεταξωτών υφασμάτων.
Το εμπόριο του μεταξιού κυρίως προς τη Βενετία, αλλά και άλλα Ευρωπαϊκά λιμάνια, το κινούσαν αποκλειστικά Κρητικοί έμποροι με απευθείας αποστολές.
Στην τουρκοκρατία (1669-1898), τα πρώτα χρόνια, το εξαγωγικό εμπόριο του μεταξιού είχε σχεδόν σταματήσει. Μόνο τον 18ο αι. με την εγκατάσταση των Γάλλων Προξένων στην Κρήτη, παρουσίασε αυξητική τάση και διεξαγόταν κυρίως με γαλλικά πλοία. Τον 19ο αι. η Κρήτη συνεχίζει το εμπόριο του μεταξιού σε διάφορα λιμάνια της Μεσογείου και εκτός από μεταξωτό νήμα εξάγει και ορισμένα ρούχα, όπως μεταξωτά ανδρικά πουκάμισα. Κρήτες έμποροι με δικά τους πλοία έκαναν πολλές εξαγωγές από την Ιεράπετρα.
Παρ’ όλο που η σηροτροφία στην Κρήτη δεν πήρε ποτέ διαστάσεις μεγάλης βιομηχανίας και παρέμεινε κυρίως στο πλαίσιο της οικογενειακής απασχόλησης, ικανοποίησε την εσωτερική κατανάλωση και οι εξαγωγές του μεταξιού στις ξένες αγορές έμειναν σταθερές έως και τις αρχές του 20ου αι.
