Στην Λαογραφική Συλλογή παρουσιάζονται αντικείμενα παραδοσιακής χειροτεχνίας, υφαντά και εργαλεία της υφαντικής τέχνης, κεντήματα, όπως η Ρεθεμνιώτικη βελονιά, δαντέλες, κεραμικά, καλάθια, είδη μεταλλοτεχνίας και εργαλεία αγροτικών παραδοσιακών καλλιεργειών. Επίσης η παραγωγή του μεταξιού, η μελισσοκομία και η παρασκευή του παραδοσιακού Ρεθεμνιώτικου ψωμιού.
Υφαντική
Την μακρά παράδοση των γυναικών της Κρήτης στην υφαντική μαρτυρούν τα πλούσια και περίτεχνα μινωικά φορέματα που γνωρίζουμε κυρίως από τις τοιχογραφίες καθώς και τα άφθονα βαρίδια του αργαλειού που βρίσκουμε στα μινωικά παλάτια και τα σπίτια.
Με φυτικά χρώματα και πορφύρα από κοχύλια έβαφαν για αιώνες τα υφαντά. Η παράδοση πέρασε από τα μινωικά στα αρχαϊκά και κλασικά χρόνια, αργότερα από τα βυζαντινά στη Βενετοκρατία και την Τουρκοκρατία για να φτάσει ως την εποχή μας. Τέχνη κυρίως οικιακή, παραμένει από τις πιο συντηρητικές και παραδίδει από γενεά σε γενεά τα μυστικά της πολύπλοκης τεχνικής της καθώς και πολλά διακοσμητικά σχέδια- σύμβολα και παραστάσεις.
Μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. η γυναίκα της Κρήτης ετοίμαζε τα υλικά, λινάρι, μπαμπάκι, μαλλί, μετάξι, τα έβαφε με φυτικές βαφές και ύφαινε την προίκα της. Τα υφαντά της προίκας χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στα είδη ιματισμού, όσα υπάγονται στη λαϊκή φορεσιά, ανδρική, γυναικεία, παιδική και είδη που χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες και το στολισμό του σπιτιού.
Η διακόσμηση των κρητικών υφαντών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη μελέτη των διακοσμητικών σχεδίων και συμβόλων της ελληνικής λαϊκής τέχνης. Επάνω στις μεγάλες επιφάνειες οι υφάντρες ζωντάνεψαν θέματα που απλωμένα σε ζώνες διακρίνονταν σε πέντε βασικές κατηγορίες: γεωμετρικά, φυτικά και ζωικά, λατρευτικά, της καθημερινής ζωής και ιστορικά. Η μεγάλη παράδοση της κρητικής υφαντικής τέχνης που διατηρήθηκε έως τα μέσα του 20ου αι. διέσωσε τεχνικές και διακοσμητικά θέματα που βρίσκουμε σε βυζαντινά και παλαιοχριστιανικά κοπτικά υφαντά.
